
|
- ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง
- พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2486
- สด กูรมะโรหิต
- (พ.ศ. 2451-2521)
-
แก่นเรื่องของ ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง
เป็นเรื่องของความรัก ที่เน้นในเรื่องความเสียสละ
โดยไม่เอาอารมณ์เป็นใหญ่ ความรักในเรื่อง
ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง ได้ขยายกว้างคลุมออกไปถึง ความรักระหว่างพ่อลูก
เน้นที่ความเสียสละ เช่นเดียวกัน ฉากที่นำมาใช้ประกอบ ซึ่งเป็นเหตุการณ์จริง
ของประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่ง ที่ผู้เขียนได้สัมผัส คือ ภาวะสงครามกลางเมือง
ที่ประเทศกำลังถูกรุกราน จากศัตรูภายนอก และการต่อสู้ภายใน
ระหว่างขบวนการประชาชน ที่ต้องการปลดปล่อยประเทศ ให้เป็นเอกราชจากต่างชาติ
และแอกของชนชั้นปกครอง ที่เป็นนายหน้าของต่างชาติ รวมทั้งการกล่าวโยง ถึงสถานการณ์ปฏิวัติ
ในประเทศรัสเซีย ซึ่งส่งผลให้ ตัวละครเอกในเรื่อง
ต้องลี้ภัยการเมือง มาอยู่ในประเทศจีนด้วย
-
- จุดเด่นของ ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง คือ เป็นเรื่องโรแมนติก
ที่ผู้เขียนพยายามวาดภาพให้สมจริง โดยใช้ฉากเหตุการณ์จริงเข้าช่วย
การใช้จุดยืนทางด้านมนุษยธรรม ของผู้เขียน มาจับสถานการณ์ที่ใช้ฉาก
ก็เป็นการให้แง่คิด และกระตุ้นให้ผู้อ่าน ได้คิดที่ดี
เช่น
-
- ภาพที่ทำให้ไม่สบาย ก็คือ ภาพของคนจนชาวปักกิ่ง
จนมาก-จนอย่างที่เราคาดไม่ถึง จนอย่างที่จะเป็นจะตายทีเดียว พวกเราคนไทย ไม่เคยจนอย่างนั้น
คนจนของเมืองไทย ไม่เคยจนตาย แต่คนจนของปักกิ่ง
และตลอดจีนเหนือ จนตายเอาบ่อยๆ วันที่ร้ายกาจที่สุด สำหรับคนจนในจีนเหนือ
ก็คือวันในฤดูเหมันต์
-
- ปักกิ่ง-นครแห่งความหลัง เป็นหนังสือโศกนาฏกรรม
ในทศวรรษ 2480 ที่เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นเรื่องที่มีฉากต่างประเทศ
ที่ผู้เขียน บรรยายได้อย่างเห็นภาพพจน์ และเรื่องวารยาราเนฟสกายา
ซึ่งเป็นเรื่องแรกในชุดนี้ เป็นเรื่องโศกนาฏกรรม ที่ทำให้คนสมัยนั้น
รู้สึกเศร้าตามสำนวนภาษาก็ดี นอกจากเรื่องวารยาแล้ว
สด ยังเขียนเรื่อง คนดีที่โลกไม่ต้องการ และเมื่อหิมะละลาย
ซึ่งเป็นเรื่องในชุดปักกิ่งตามมา แต่คนมักรู้จัก และกล่าวขวัญถึง
แต่เรื่องวารยามากกว่า
- ! back ! ! home
!
|