แม่สายสะอื้น
พิมพ์ครั้งแรกในสยามสมัย พ.ศ. 2493-2494
อ.ไชยวรศิลป์ (อำพัน ไชยวรศิลป์)
(พ.ศ.2461-2533)
 
อ.ไชยวรศิลป์ เป็นชาวจังหวัดแพร่ เธอเติบโตขึ้นมาในสังคมชนบท ในยุคก่อนการเปลี่ยนแปลง การปกครอง 2475 เป็นเลือดเนื้อเชื้อไข ของผืนแผ่นดินล้านนาแท้ๆ อ.ไชยวรศิลป์ เริ่มต้นเขียนนวนิยาย และเรื่องสั้น ในแนวพาฝันก่อน และต่อมาเธอได้มีโอกาส แลกเปลี่ยนความคิด กับนักคิดนักเขียน คนสำคัญของไทยหลายท่าน เช่น ส.ธรรมยศ บุญช่วย ศรีสวัสดิ์ และท่านอื่นๆ รวมทั้ง ศึกษาแนวคิดทางสังคมต่างๆ ของนักเขียน ก่อนหน้าเธอด้วย จนกระทั่งความคิดของเธอ เริ่มหันเหมาสู่การคิดว่า นักเขียน ควรจะศึกษาชีวิต และสิ่งรอบตัว รวมทั้งกว้างออกไปถึงสังคม ในที่สุดเธอผลิตงาน แนวอัตถนิยม ขึ้นเป็นจำนวนมาก และจุดเด่นของนวนิยาย ของอ.ไชยวรศิลป์ ก็คือ เธอมีความสามารถอย่างสูง ที่จะถ่ายทอด ความเป็นจริงของหมู่บ้าน และชุมชนล้านนา ออกมาจากสายตา ของผู้ที่อยู่ภายในสังคมนั่นเอง
 
นวนิยายเรื่อง แม่สายสะอื้น นี้ มีเสน่ห์พิเศษอยู่ที่ว่า เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้อง กับดินแดน ชนชาติ และชาวภาคเหนือ ที่ผู้เขียนมีความเข้าใจ จิตวิญญาณและลมหายใจ ของพื้นที่แห่งนั้น อย่างลึกซึ้ง รายละเอียดของการดำเนินชีวิต ไม่ว่าจะเป็นวิธีไปมาติดต่อ การทำมาหากิน พิธีกรรม งานฉลอง ขนบประเพณี อีกทั้งลมฟ้าอากาศ ล้วนแต่เร้าใจ ให้อยากรู้จัก และอยากจะติดตาม ความลี้ลับชนิดนั้น การเรียนรู้เรื่องราวเช่นนี้ อาจช่วยปลูกฝัง ความรู้สึกรักท้องถิ่น หรือการเคารพในเกียรติยศ ศักดิ์ศรี ของกันและกัน ระหว่างถิ่นต่างๆ ขึ้นอีกมากทีเดียว
! back ! ! home !