พิราบแดง
พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2517
สุวัฒน์ วรดิลก
(พ.ศ. 2466 - )
 
สุวัฒน์ เริ่มเขียนพิราบแดง เมื่อปีพ.ศ.2500 เมื่อเขามีวัย 34 ปี ในปีนั้น เขา ผู้นำคณะศิลปินไทย เดินทางไปแสดง ในประเทศจีนใหม่ เพื่อกระชับ และเปิดความสัมพันธ์ ระหว่างประชาชนไทย และจีน เป็นคณะแรก ภายหลังจาก จอมพลสฤษดิ์ ทำรัฐประหาร ได้จับกุม นักการเมือง นักเขียน ปัญญาชน ฝ่ายก้าวหน้า จำนวนมาก สุวัฒน์ ก็ถูกจับกุม คุมขัง ข้อหาการเมืองด้วย เขามาเขียนเรื่องนี้ต่อ เอาภายหลังจาก เกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516
 
คุณค่าของนวนิยาย เรื่องพิราบแดง ที่เด่นๆ มีอยู่อย่างน้อย 3 ประการ คือ 1. สาระ 2. ตัวละคร ที่เป็นสัญลักษณ์ หรือตัวแทน ของเยาวชน ผู้มีความเสียสละ และอุทิศตน เพื่อบรรลุอุดมคติของตน และ 3. บทบาททางประวัติศาสตร์ ของนวนิยายเล่มนี้ เมื่อตีพิมพ์ออกมา สาระของพิราบแดง มีลักษณะเป็นสากล และไม่ขึ้นต่อกาลเวลา มีลักษณะสร้างสรรค์ ต่อสังคม โดยการเรียกร้อง ความเสียสละ เพื่อพิทักษ์รักษา ความยุติธรรมของสังคม เรียกร้องสันติภาพถาวร และคัดค้าน การเอารัดเอาเปรียบ ของมหาอำนาจต่างชาติ ตัวละคร เป็นตัวแทนของผู้หญิงยุคใหม่ ที่ผู้เขียน ต้องการจะเห็น หรือให้เกิดขึ้นในสังคมไทย คือ เป็นผู้หญิง ที่มีความคิด มีความเสียสละ มีความรักชาติ รักความเป็นธรรม โดยเฉพาะ ในภาวะที่ผู้หญิง ในสังคมตะวันออก ไม่ว่าจะเป็นจีน ญี่ปุ่น หรือไทย ยังมีค่านิยม ว่าเป็นช้างเท้าหลังอยู่ และตัวละครเช่นนี้ ยังมีไม่มาก ในนวนิยายไทย ไห่เยี่ยน จึงเป็นแบบอย่าง ของผู้หญิงยุคใหม่ ของเยาวชนรุ่นใหม่ โครงเรื่อง หรือการผูกเรื่อง และการเดินเรื่อง ของพิราบแดง ไม่น่าเบื่อหน่าย มีความผสมผสาน กลมกลืน ชวนติดตาม อ่านสนุก และสร้างความสะเทือนใจ เช่น บทที่ 8 ตอนแม่ของประชาชน เป็นต้น
ความรัก ระหว่างวัชระ และไห่เยี่ยน ซึ่งมีโอกาสได้ใกล้ชิดกัน และทั้งคู่มีอุดมคติ และทัศนะคติ ในการมองดูโลก โดยเฉพาะ ทางด้านการเมือง ที่คล้ายคลึงกัน ก็เป็นความรัก ที่สะอาดบริสุทธิ์ ไม่ได้ปล่อยให้อารมณ์ นำพาไปสู่การละเมิดจารีต ประเพณี และศิลธรรม แต่เป็นความรัก ในทรรศนะใหม่
 
! back ! ! home !