
|
- เหมืองแร่ ฉบับสมบูรณ์
- ทยอยพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2497 - 2526
- อาจินต์ ปัญจพรรค์
- (พ.ศ. 2470 - )
-
- ของอาจินต์ ปัญจพรรค์ ใช้ชีวิตในเหมืองแร่สองแห่งรวมสี่ปี
และเขียนเรื่องสั้นชุด
- ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขามากกว่าร้อยเรื่อง และเรื่องยาวอีกหนึ่งเรื่อง
- นพพร สุวรรณพานิช เขียนถึงอาจินต์ไว้ว่า
- "ทุกวันนี้ ชื่อของอาจินต์ ปัญจพรรค์ เทียบได้กับเหมืองแร่ของไทย
ทุกครั้งที่เอ่ยชื่อเหมืองแร่
- คำว่า อาจินต์กลายเป็นตำนานอีกชิ้นหนึ่ง ความเรียบง่ายในการเขียนทำให้งานของเขามีความกระชับ
- แฝงด้วยเสน่ห์ และมองดูโลกด้วยสายตาที่มีคุณธรรม
อย่างนักมนุษยธรรมโดยแท้ "และ
- ชื่อของเขากลายเป็นไวพจน์ (synonym) ของเหมืองแร่ไปเสียแล้ว"
- และนพพรสรุปว่า "ภาพที่นายอาจินต์เสนอเกี่ยวกับเมืองไทย
เป็นประดุจมติที่สามของประวัติศาสตร์
- ซึ่งนักประวัติศาสตร์ทั่วไป ไม่มีปัญญาเขียน และไม่ใช่หน้าที่โดยตรงของนักประวัติศาสตร์
ที่จะต้องเขียน"
- อ่านเรื่องสั้นในชุดเหมืองแร่ของอาจินต์แล้ว นอกจากได้ความบันเทิง
ยังได้รับรู้แง่มุมต่างๆ ของมนุษย์
- ได้สัมผัสบรรยากาศชีวิตแบบไทยๆ ในปักษ์ใต้เมื่อสมัย
50 ปีก่อน
- ได้รู้จักสำนวน และคำพังเพยของคนท้องถิ่น ทั้งยังได้แง่คิด
และแฝงปรัชญาชีวิตไว้ด้วย
-
- ! back ! ! home !
|