รวมเรื่องสั้นบางเรื่องของฮิวเมอร์ริสต์ พิมพ์ครั้งแรก องค์การค้าคุรุสภา, 2516 ฮิวเมอร์ริสต์ (อบ ไชยวสุ) (พ.ศ.2444-2540)   ทีเด็ดของฮิวเมอร์ริสต์อยู่ที่วิธีคิด และผลแห่งการขบคิดของเขาเอง อย่างเช่น เรื่องสั้น 7 เรื่อง ที่ได้คัดเลือกมารวมอยู่ในรวมเรื่องสั้นของฮิวเมอร์ริสต์”นี้ เป็นตัวอย่างงานชิ้นเอก ที่แสดงทัศนะอันเฉียบแหลม ด้วยสายตาที่สังเกตการณ์สังคมอย่างใกล้ชิด ในอารมณ์แสนสบาย ฮิวเมอร์ริสต์เป็นผู้ซึ่งรู้สึกว่า สังคมไทย ซึ่งก้าวไปสู่ความเป็นสมัยใหม่ และเป็นแบบตะวันตกนี้ ปราศจากรากฐานแห่งความเข้าใจสิ่งใหม่นี้อย่างถ่องแท้ ขาดความเข้าใจ และกระทั่งขาดสติที่จะวินิจฉัย ผู้คนเฮโลกันไปกับการเปลี่ยนแปลง โดยปราศจากการยั้งคิด คนในสังคมกำลังใช้ชีวิตหยาบลง และการดำเนินไปของสิ่งต่างๆ เริ่มไร้สาระ สิ่งใหม่ไม่ได้งอกงามมาจากของเดิม เต็มไปด้วยการก้าวกระโดดข้ามไปมา บนทางอันสับสนอย่างลวกๆ สุกเอาเผากิน และไร้เหตุผลมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนในสังคมไทยดูจะพอใจหรือยอมจำนนที่จะอยู่ (กับ) สังคมแบบนี้ไป เพราะไม่มีทางจะเลือกหรือขี้เกียจเลือก รวมทั้งยังมีพวกที่มีแต่หาทางฉกฉวยโอกาส จากการไร้ทางเลือกของผู้อื่นอีกด้วย ฮิวเมอร์ริสต์ยืนอยู่ท่ามกลางสังคมในยุคสมัย ที่ความสุขสงบของผู้คนมีน้อยลงเรื่อยๆ และปัญหากลับมีมากขึ้น เขาให้ข้อสังเกตโดยการวาดภาพเมืองไทย ที่เต็มไปด้วยความฟุ้งเฟ้อ เห่อเหิม อำนาจมีลักษณะทวิอย่างเต็มที่ ระหว่างใต้ดินกับอำนาจถูกกฎหมาย หากแต่ฉ้อฉลทั้งคู่เศรษฐกิจที่คนรวยเหนือกว่าคนจนอย่างเห็นได้ชัด รัฐบาลมอมเมาประชาชน โดยการออกล๊อตเตอรี่ ขณะที่การบันเทิงก็โน้มเอียงไปสู่ เมโลดรามาอย่างสุดตัว นักแสดงไม่ว่าตัวเอก ตัวร้ายทำท่าทางโอเวอร์เหมือนคนวิกลจริต ในบรรดาหมู่ผู้มีอำนาจนั้น วางอำนาจกร่างไปทั่ว บนท้องถนนการจราจรไร้ระเบียบสิ้นดี และโสเภณีนั้นเล่าเกลื่อนเมือง ฮิวเมอร์ริสต์ได้ตีแผ่ให้เห็นเนื้อในของสังคมไทยว่า ระบบต่างๆ นั้น มีวางไว้หมดแล้วทั้งสิ้น แต่ไม่จำเป็นต้องมีการปฏิบัติ รูปแบบของสิ่งทั้งปวง ไม่สามารถหรือหมดความสามารถที่สะท้อนเนื้อหาภายใน ตลกร้ายอันคมคายของฮิวเมอร์ริสต์นั้น มีใจความตอนหนึ่งว่า ไทยนิยมใช้ของฟุ่มเฟือยกันตลอดเวลา ที่มีเงินทองบิดาหรือเตี่ยสะสมสำรองไว้มีอยู่ (หน้า 49) ระเบียบการครองชีพของไทยแลนด์ดีที่หนึ่งในโลกยังงี้เลย (มีภาพยกหัวแม่มือประกอบ) แต่มีอีกหลายประเทศเหลือเกิน ซึ่งที่หนึ่งกว่าและที่หนึ่งที่สุด เวลานี้ลดลงมาลดลงมาลดลงมาทุกที จนค่าเกือบจะไม่มีเหลือ สำหรับจะครองชีพแล้ว และอีกประการหนึ่งเมื่อประกาศลดค่าครองชีพ สิ่งซึ่งจะได้มาด้วยค่าที่ลดแล้วก็ลดปริมาณลงด้วย เพราะฉะนั้นถ้าลดค่าครองชีพลงได้ถึงที่สุด ชีพก็อาจถึงที่สุดได้ด้วยเหมือนกัน (หน้า 49) พรายม์มินิสเตอร์ทำถนนหนทางสวยดี ใครอยากให้ถนนทางไหนดีขึ้นก็เชิญพรายม์-มินิสเตอร์ผ่านไปทางนั้นบ่อยบ่อย ผู้สวมเครื่องแบบถืออาวุธก็มีวินัยดี ไม่ทำอะไรวุ่นวาย อื้อฉาวเหมือนประเทศอื่น เสียแต่มีผู้แต่งเครื่องแบบปลอมไปปล้นจี้เขาบ่อยไปหน่อย (หน้า 51)   ! back ! ! home !