20 กลยุทธ์บริหารงานที่ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ สอนไว้ในหนังสือวิชาตกเขา

         1. สามคำห้ามพูดในการทำงานหนึ่ง ไม่มีคนเลยทำไม่ได้ สอง ไม่มีเงินเลยทำไม่ได้ สาม ไม่มีใครเขาทำกันเลยทำไม่ได้
         2. ในบางสถานการณ์ ทฤษฎี ข้อมูลรีเสิร์ชเต็มไปด้วยอุปสรรคและข้อจำกัด หัดเชื่อในสัญชาตญาณของตนเอง
         3. ก้าวแรกคือ Mind Set ทำอะไรก็ตาม ถ้าคิดว่าได้ จะได้ คิดว่าไม่ได้ จะไม่ได้
         4. รู้จักปรับและเปลี่ยนตัวเองให้ทันโลก อย่าเลือกไปในทางที่เราเคยรู้จักเพราะความเคยชินเดิมๆ
         5. หมั่นประเมินตนเอง อะไรที่ดีอยู่แล้ว ต่อยอด อะไรที่เป็นจุดอ่อน แก้ไข
         6. โจทย์หรือเป้าหมายของงานที่ทำคือสิ่งสำคัญที่สุด เพราะหากตั้งคำถามผิด จะไม่มีวันได้คำตอบที่ถูก
         7. มิตรภาพในองค์กรเริ่มต้นด้วยการรับฟัง
         8. ผู้บริหารไม่ใช่แค่นั่งอยู่บนหอคอยงาช้าง ขยันลงมาข้างล่างเพื่อรับรู้ เรียนรู้ และสู้ไปด้วยกัน
         9. Top Down เจ้านายสั่งลงมา หรือจะสู้ Bottom Up ทีมงานเป็นฝ่ายคิด เสนอ และลงมือทำ
         10. ระบบตอกบัตรที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือ Honor System เชื่อใจ ให้เกียรติ
         11. เมื่อทำงานกับคนเก่ง ต้องให้อิสระสร้างสรรค์ไม่จุกจิกจู้จี้ เพียงแต่่ชี้ให้เห็นเป้าหมายร่วมกัน
         12. วิธีวางตัวของผู้บริหารคือ ทำตัวให้เล็ก ทำงานให้ใหญ่
         13. อยากได้ใจเขา ให้เอาใจเราไปแลก แม่เหล็กที่จะดึงดูดคนดี คนเก่งมาทำงานด้วยนั้นไม่ใช่แค่อุดมคติตรงกันเท่านั้น แต่ขึ้นอยู่กับศิลปะการสร้างความสบายใจ
         14. ในสถานการณ์แย่ อย่ามัวแต่ถอย เอะอะก็ตัดงบ เปลี่ยนวิธีคิด กัดฟันสู้ (กู้) แล้วลุยไปข้างหน้า
         15. ทุกปัญหามีทางออก ศักยภาพที่แท้จริงของคนเรา อยู่ที่การพลิกหาทางออกจากทางตันของงานแต่ละครั้งให้เจอ
         16. งานคือเรื่องเดียวกับการพักผ่อน ถ้างานคือความสุข แม้งานหนักมันก็ยังเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข
         17. ยอมเสียหน้าหากจำเป็น เพื่อรักษาไว้ซึ่งคนดีคนเก่งไว้
         18. คนล้มอย่าข้าม ยิ่งเป็นผู้บริหาร อย่าข้ามไม่พอ ต้องอุ้มขึ้นมาด้วย ลูกน้องทำงานพลาด เขายิ่งรู้สึกผิด เขายิ่งต้องการกำลังใจ
         19. คิดเรื่องใหญ่ ใส่ใจเรื่องเล็กบ้าง อย่าบ้างานเห็นแต่เป้าหมาย จนไม่เห็นหัวลูกน้อง
         20. แบรนด์คือคุณค่า ความเชื่อมั่น และเป็นสินทรัพย์ที่มีค่าที่สุดในองค์กร

วิชาเสียหน้า

         วิทยายุทธ์ ของวีรบุรุษประชาธิปไตย (ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์) นอกจาก วิชาตกเขา ที่ อาจารย์สมเกียรติ รุ่งเรืองวิริยะ เอามาใช้เป็นชื่อหนังสือ (สำนักพิมพ์ อาร์เอสยู พับลิชชิ่ง) แล้ว ยังมีอีกหลายวิชา เช่นวิชาเสียหน้า
         รอบปี ที่มีเรื่องเขย่าขวัญ ช็อกซีเนม่า ดร.อาทิตย์ เรียกประชุมบอร์ดบริหารวาระพิเศษ... โดยฝ่ายบุคคล และฝ่ายการเงิน เรื่อง รีดไขมันองค์กร
         ตัวเลขที่ออก ถ้าใช้แบบประหยัด ตัดทิ้งโครงการพัฒนา หั่นสารพัดโครงการ...จะเหลือกำไร 2 แสนบาท ตัวเลขนี้ ร้านกวยจั๊บเยาวราช จ้างแรงงานต่างด้าว 3 คน หนึ่งปี ยังมีกำไรมากกว่า
         แต่ความจริง นี่คือ มหาวิทยาลัยเอกชน ที่มีคณะ/ สาขาวิชามากที่สุดในประเทศ มีบุคลากรวุฒิ ปริญญาตรี โท เอก ที่มีคุณวุฒิ ผศ. รศ. และ ศ. รวมกันกว่า 1,200 คน
         มหาวิทยาลัย กู้เงินมาฟื้นฟู บุกเบิกเรื่องใหม่ ผ่านช่วงโปรโมชั่นปลอดดอกเบี้ยปีแรกไปแล้ว ถึงปีที่ต้องจ่ายเงินต้นพร้อมดอกเบี้ย ฝ่ายการเงินประเมินว่า ถ้าไม่ทำอะไร เงินสดที่มี ไม่พอจ่ายเงินเดือนพนักงาน
         เวลานั้นรายจ่าย เป็นเงินเดือน 70% เหลือ 30% สร้างโน่นนี่ พัฒนาวิชาการ สนับสนุนงานวิจัย เสริมกิจกรรมนักศึกษา
         ขนาดระบบราชการ ที่ว่าอุ้ยอ้ายเทอะทะ เงินเดือนข้าราชการยัง 60% น้อยกว่าของเรา
         ในทางทฤษฎี “รีดไขมันองค์กร” เป็นถ้อยคำหรู ลดความยืดยาด เพิ่มประสิทธิภาพในระยะยาว เป็นมาตรการเดียวกับเมื่อคราววิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง หลายบริษัท ให้พนักงานสมัครใจลาออก และไล่ออก

         ตอนนั้นมหาวิทยาลัยรังสิต ไม่ได้ทำอะไรเลย ปัญหาหมักหมม จนฝีมาแตกคราวนี้
         “ในที่ทำงาน รู้ๆ กัน ใครขยัน ใครอู้ ใครเป็นพวกเหลือบสูบเลือด ถ้ากำจัดเหลือบออกไปได้ มันก็สมควรอยู่ ทู่ซี้ต่อไป คนอื่นก็ไม่เจริญด้วย” อาจารย์สมเกียรติ ว่า
         เวลานั้น ไม่ว่าพวกไหน ต่างหายใจไม่ทั่วท้อง
         ผลที่ตามมา...โปรแกรมเออร์ลี่รีไทร์ ให้สมัครใจลาออก ว่าแย่แล้ว แต่ที่แย่ยิ่งกว่า ก็คือพวกหัวกะทิ ที่ประเมินได้เกรด A ขอลาออกกันเป็นแถว คงคิดว่าหางานใหม่ไม่ยาก แถมได้เงินชดเชย
         เรือที่มีแต่รูรั่ว คนว่ายน้ำแข็ง ดันกระโดดทิ้งเรือไปเสียอีก
         พวกไม่น่าออก ดันจะออก พวกไม่เอาไหน เคยเหน็บแถมถากถาง หุบปากเงียบ ดึงดันอยู่ต่อ
         หลังประกาศเออร์ลี่รีไทร์ไปวันเดียว รุ่งขึ้น ดร.อาทิตย์ ก็ตัดสินใจ ยกเลิกคำสั่ง แบบไม่กลัวเสียหน้า ถ้าเป็นพวกเกรด A  B+  B ไม่ให้ออก ดูเกณฑ์ใหม่ แบบรายตัว ยังไงให้ออก ยังไงไม่ให้ออก
         หลายคนที่เคยขอลาออกในวันนั้น เจอวิชายอมเสียหน้า...ก็ยังอยู่เป็นกำลังสำคัญ ในวันนี้
         การใช้คน โดยเฉพาะคนเก่งให้ถูกกับงาน มีเรื่องเล่าเป็นตัวอย่างมากมาย
         ในสามก๊ก ศึกกัวต๋อ อ้วนเสี้ยวมีกำลัง 8 แสน ใช้ มตลว. (เมาตลอดวัน) อิเขง คุมเมืองเสบียงอัวเจ๋า โจโฉมี 8 หมื่น ใช้แผนทุบหม้อข้าวรุกตีอัวเจ๋า ไม่สนใจทัพอ้วนเสี้ยวที่ตีตามขนาบหลังโจโฉชนะ เผาเมืองเสบียงสำคัญได้
         อ้วนเสี้ยวผู้ยิ่งใหญ่ก็แพ้
         อาจารย์สมเกียรติ สรุปบทเรียน สาเหตุที่พนักงานหมดใจ หมดความรักภักดี เพราะผู้บริหารหน้าใหญ่ ปล่อยให้ศักดิ์ศรีบ้าๆ บอๆ ค้ำคอ องค์กรจึงเสียคนดีไปโดยใช่เหตุ
         วิชาเสียหน้า ทำให้มหาวิทยาลัยรังสิตไม่เพียงอยู่รอด ยังยืนยงยิ่งใหญ่มาได้ วิชานี้ อย่าว่าแต่ในแวดวงมหาวิทยาลัย ในทางการเมืองก็ใช้ได้ ถ้าใช้เป็น
         หากเกมการต่อสู้ เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จนถึงทางตัน...การยอมเสียหน้า ลาออก ไม่เพียงจะเป็นการถนอมรักษาพรรคเอาไว้ ยังเท่ากับยอมแพ้เพื่อถนอมรักษาบ้านเมือง ไม่ให้บอบช้ำจนเกินเยียวยา
         ยอมแพ้ในวันนี้ ไม่แน่ว่าอาจพลิกชนะในวันหน้า
         ฝ่ายที่เริงร่ากับชัยชนะในวันนี้ ก็ไม่มีหลักประกันอันใดหากยัง เล่นบทจับประชาชนเป็นตัวประกันอยู่ร่ำไป...ความพ่ายแพ้ในวันหน้าจะไม่มี.

กิเลน ประลองเชิง

วิชานั่งในใจ

         มหาพลานุภาพ ของมวลมหาประชาชน ถนนราชดำเนิน ทำให้ผมลืมหนังสือ ชื่อ วิชาตกเขา ที่อาจารย์สมเกียรติ รุ่งเรืองวิระยะ เขียนเอง พิมพ์เอง (สำนักพิมพ์อาร์เอสยู มหาวิทยาลัยรังสิต) ไปพักใหญ่
         นึกขึ้นได้ ก็รีบอ่าน ความจริงอ่านซ้ำ เพราะอ่านไปแล้วทั้งเล่ม ตอนถูกขอให้เขียนคำนำ อ่านคราวนี้ ผมชอบเรื่องที่ 20 วิชานั่งในใจ
         อาจารย์สมเกียรติ ถามเอง...ในสามก๊ก ก๊กโจโฉ ก๊กซุนกวน และก๊กเล่าปี่ ก๊กที่ถูกเขียนให้เป็นพระเอก
         “เล่าปี่ มีดีตรงไหน”
         เล่าปี่มีลูกน้องเก่งๆดีๆ หลายคน คนแรก จูล่ง...นักรบพเนจร เคยเป็นทหารของอ้วนเสี้ยว เห็นอ้วนเสี้ยวไม่เอาไหน ไม่จงรักภักดีต่อราชวงศ์ฮั่น ไปอยู่กับกองซุนจ้าน...ก็ไม่ใช่
         เจอเล่าปี่ แน่ใจว่าใช่เลย จูล่งแสดงฝีมือรบ ตอนทัพเล็กๆเล่าปี่ หนีทัพใหญ่โจโฉ ทิ้งอาเต๊าลูกน้อยไว้ จูล่ง บุกเดี่ยวควบม้าลุยเข้าหาทัพโจโฉ ช่วยอาเต๊า ซึ่งต่อมาเป็นพระเจ้าเล่าเสี้ยนไว้ได้
         เหตุที่จูล่งรอด...ล่อกวนตง คนเขียนสามก๊ก เขียนว่า โจโฉ เห็นฝีมือรบจูล่ง ก็ชอบจับใจ สั่งไม่ให้ทหารฆ่า
         ลูกน้องคนที่สอง ขงเบ้ง ผู้หยั่งรู้ดินฟ้า...ขงเบ้งเล่นเชิงแกล้งหลับ ปล่อยให้เล่าปี่คำนับแล้วคำนับอีก...สามครั้งก็แน่ใจ นี่คือนาย...ที่ต้องพลีชีวิตจิตใจ นำทัพรบให้
         ขงเบ้งอายุ 26 รบครั้งแรก ก็ใช้ไฟเผาทัพโจโฉที่ทุ่งพกอ๋อง รบครั้งสองไขน้ำท่วมทัพหนุนโจโฉ ปีต่อมาก็เจรจาผูกมิตรก๊กซุนกวน ร่วมมือจิวยี่เผาทัพโจโฉที่ชายทะเลกังตั๋ง
         อายุ 29 เอาเมืองเกงจิ๋วให้ อายุ 36 ก็ได้เมืองเสฉวน เวลาเพียง 10 ปี ขงเบ้งใช้ฝีมือตัดแผ่นดินจีน หนึ่งในสามให้เล่าปี่
         เล่าเรื่องสามก๊กตอนนี้แล้ว อาจารย์สมเกียรติ ก็ตอบคำถามเอง...ก๊กเล่าปี่มีดีที่เล่าปี่
         คุณธรรมในจิตใจ อุดมการณ์ยิ่งใหญ่ และศิลปะในการเป็นผู้นำ ที่สำคัญ เล่าปี่ไม่ได้เพียงแต่นั่งอยู่เหนือบัลลังก์ ที่นั่งที่ดีที่สุดของเล่าปี่ คือ...ที่นั่งในใจคน
         แล้วอาจารย์สมเกียรติก็เล่าถึง ศ.ดร.กฤษณา ไกรสินธุ์ อดีต ผอ.สถาบันวิจัยและพัฒนาองค์การเภสัชกรรม ใช้แรงบันดาลใจจากข่าวการแพร่เชื้อเอดส์จากแม่สู่ลูก คิดค้นยาต้านเอดส์
         ระหว่างการค้นคว้า เจอปัญหาทั้งใน-นอกองค์กร ถูกฟ้องร้องจากบริษัทยาต่างชาติ แต่ยาต้านเอดส์ขนานอาจารย์กฤษณา ก็สำเร็จ ทั้งราคาถูก คนจนเข้าถึงได้ ไม่ต้องตายผ่อนส่ง
         ไปทวีปแอฟริกา ใช้เวลากว่า 10 ปี ตระเวนสอนหลายประเทศ ให้สร้างโรงงานยา เรียนรู้วิธีวิจัยและพัฒนา สื่อไทยเรียกว่า เภสัชกรยิปซี สื่อฝรั่งเรียกว่า นางฟ้านิรนาม
         ตอนพฤษภาฯ 2535 ฟังข่าว ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เสนอชื่อ คุณอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกฯ ผ่าทางตันการเมืองไทย...อาจารย์กฤษณากำลังขับรถ ดีใจ สะใจ ลืมตัว บีบแตรลั่นถนน
         เมื่อฟัง ดร.อาทิตย์ ว่า คณะเภสัชเมืองไทย ผลิตแต่เภสัชกรร้านขายยา ถึงเวลาแล้ว ที่จะผลิตเภสัชกรสร้างยา อาจารย์กฤษณาก็มาเป็นคณบดี คณะเภสัชฯให้ โดยไม่รับเงินเดือน
         “คนระดับนี้ เคมีเขาตรงกัน” อาจารย์สมเกียรติสรุปแล้วว่า เรื่องคนเก่งคนดีมาเจอกันแบบนี้ เกิดขึ้นได้ เพราะที่นั่งของ ดร.อาทิตย์ เป็นแบบเดียวกับเล่าปี่ คือที่นั่งในใจคน
         อาจารย์สมเกียรติ เขียนจบ...แค่นี้ แต่ผมมีจินตนาการต่อ ในชุมนุมมวลมหาประชาชน มีข่าวตั้งแต่วันแรกๆ ดร.อาทิตย์ นำอาจารย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยรังสิต เข้าไปสมทบ
         ในชุมนุมเดียวกัน มีอาจารย์กฤษณา เดินปะปนอยู่คนหนึ่ง
         ก็พอเห็นๆ ฝ่ายมวลมหาประชาชนนั้น เขามีแต่คนดีๆ คนที่มีที่นั่งใจคน ผมก็อดเป็นห่วงฝ่ายรัฐบาล มีที่นั่งใจคนเก่งคนดี ไว้กี่มากน้อย
         โบราณว่า ราษฎรเหมือนน้ำ ผู้นำเหมือนเรือ น้ำทำให้เรือลอยได้ น้ำก็คว่ำเรือได้ จริงไม่จริงแค่ไหน อีกไม่กี่วันนี้ ก็รู้.

กิเลน ประลองเชิง

เคล็ดวิชาตกเขา

         ผมสะดุดตากับชื่อหนังสือ “วิชาตกเขา” ที่เขียนโดย ผศ.สมเกียรติ รุ่งเรืองวิริยะ แห่งภาควิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต แล้วก็ถูกดึงดูดด้วยเนื้อหาและการเดินเรื่องจนอ่านจบใน 2 คืน
         คงชินกับพล็อตหนังจีนกำลังภายในที่เด็กน้อยพระเอกของเรื่องตกเขาแล้วได้เจออดีตจอมยุทธ์ที่ปลีกวิเวกยอมถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้ เลยอุปมาจากการได้รับมอบหมายให้มีตำแหน่งหน้าที่ผู้อำนวยการ สำนักงานประชาสัมพันธ์ ของมหาวิทยาลัยรังสิต อย่างที่ไม่ได้เตรียมตัว เตรียมใจ จึงต้องทำงานใกล้ชิด ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดี
         แถมคำสั่งแรกที่กำหนดให้เข้าประชุมบริหารทุกชุด พร้อมกำชับว่า “ให้รู้ทุกเรื่องเท่าอธิการบดี!” ก็เล่นเอาอาจารย์ “เขี้ยว” ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเป็นคนช่างสังเกตมีจินตนาการและขี้เล่น ก็ยังรู้สึกว่าเจองานหินที่หัวเราะมิได้ร่ำให้มิออก
         แต่ถ้าให้ประเมินว่างานที่รับกับการเป็นแค่อาจารย์ทั่วไปนี่เป็นภาระหรือโอกาส เขาสารภาพว่าหลายปีที่ได้เรียนวิชาตกเขาโดยอุปัทวเหตุกลับตกหลุมรักวิชานี้แล้ว เพราะได้เรียนรู้ภายใต้บรรยากาศสนุกสนาน อบอุ่น และท้าทาย ได้ความคิดสร้างสรรค์ใหม่ๆ ทุกวัน โดยเฉพาะได้ฝึกวิชาจากอาจารย์ใหญ่ ดร.อาทิตย์ “วีรบุรุษประชาธิปไตย”
         สาระจากหนังสือเล่มนี้จึงเหมือนได้นั่งบนเครื่องย้อนเวลาไปกับผู้เขียนที่ใช้ปรากฏการณ์ แสดงให้เห็น แนวคิด วิถีปฏิบัติที่สะท้อนตัวตนของผู้นำการบริหารสถาบันการศึกษาที่มีเป้าหมายที่สร้างคุณค่าแก่สังคมไทย
         ดร.อาทิตย์ตั้งเป้าหมายอย่างโอหังมมังการว่ามหาวิทยาลัยรังสิตตั้งเป็นฮาร์วาร์ดแห่งโลกตะวันออก ทำนองเดียวกับประเทศสหรัฐอเมริกามีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเป็นเป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ที่ได้รับการยกย่องเป็นอันดับหนึ่งของโลก
         แต่เมื่อต้องกลับมารับตำแหน่งอธิบดีอีกครั้งในปี 2544 ท่ามกลางปัญหานักศึกษาใหม่ลด ตลอดหดตัว รายรับหายรายจ่ายเพิ่ม และปัญหาบุคลากร
         ท่ามกลางเรื่องท้าทายมากมายได้พิสูจน์ความทรหดและภาวะผู้นำที่ปลุกพลังความร่วมมือ ทั้งฝ่ายบริหารและบุคลากรฝ่ายต่างๆ อยู่หลายปี จนสถานการณ์ขึ้นจากเหวแล้วยังไต่ขึ้นสู่จุดยอดเขาได้ด้วย
         ปัจจุบันมหาวิทยาลัยรังสิต เป็นมหาวิทยาลัยทีมีความหลากหลายทางสาขาวิชามากที่สุด และจากประเมินของ สมศ. (สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา) ได้จัดให้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่อยู่ในระดับสูงสุด คือ “ดีมาก” ในกลุ่มสถานบันที่เน้นการผลิตบัณฑิต ขณะที่ด้านปริมาณก็ขยับขึ้นเป็นผู้นำตลาดที่มีจำนวนนักศึกษามากที่สุดในประเทศ
         อาจารย์เขี้ยวบอกว่า “บางทีคำตอบมันอาจจะอยู่ที่กางเกงยีนส์ขาดแหว่งๆ ของดร.อาทิตย์ นี่ละครับ”
เพราะเมื่อวันงานดินเนอร์ทอล์กที่หาดจอมเทียมพัทยา บรรดาครูแนะแนวจากโรงเรียนมัธยมทั่วประเทศกว่า 200 ชีวิต ต่างอึ้งกับผู้พูด คือ ดร.อาทิตย์ ที่มาในชุดกางเกงเดฟรัดรูปแบบปั๊ป-เปเตโต้ หรือตูน-บอดี้สแลม
         แถมไม่ใช่แค่เดฟรัดรูปแต่เป็นเดฟยีนส์มีรอยขาดๆ แหว่งอีกต่างหาก แต่ขอโทษประเด็นที่พูดนั้นเป็นปัญหาระดับชาติ “เปลี่ยนการศึกษาให้เป็นจุดคานงัดประเทศ”
         ข้อมูลจากหนังสือเล่มนี้ได้สะท้อนตัวตนและหลักคิดสำคัญของ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ที่น่าสนใจสำหรับนำไปประยุกต์ใช้ในการบริหารงานและวิถีชีวิต
         1. การตามทันต่อยุคสมัย แม้อายุ 72 ปีแล้ว แต่การใส่กางเกงตัวนี้ขึ้นเวที เพื่ออยากจะให้รู้ว่า
“ทำไมเด็กมันใส่ มันนิยมกันมาก แต่พวกเราไม่ใส่ อ๋อ.. ที่เด็กใส่ก็เพราะมันขาด ถ้าเป็นแฟชั่นดีไซน์เราจะสอนแนวคิดนี้ได้ไหม ใครเป็นคนคิด คิดได้ยังไง ว่าต้องทำให้ขาดเสียก่อนถึงจะสวย เมื่อโลกมันไปทางนี้เราจะให้คำปรึกษาไปทางไหน จะไปทางที่เราเคยรู้จัก หรือทางที่เขากำลังไป”
         2. คำนึงถึงความคุ้มค่าและประโยชน์สูงสุด เห็นตัวอย่างกรณีนักศึกษาแพทย์ซึ่งปกติตามหลักสูตรเรียนที่ ม.รังสิต 3 ปี แรกเน้นทฤษฎี จากนั้นต้องสอบวัดความรู้เพื่อไปเรียนภาคปฏิบัติที่โรงพยาบาลราชวิถีอีก 3 ปี รวมระยะเวลาตามหลักสูตร 6 ปี แต่ให้อยู่ในระบบไม่เกิน 12 ปี แล้วมีว่าที่คุณหมดรายหนึ่งเรียนมา 12 ปี ไม่จบ จึงทำเรื่องขอยืดอีก 1 ปี
         ประเด็นพิจารณาอยู่ที่ว่า หนึ่งชีวิตแพทย์มีสิทธิ์ช่วยชีวิตคนอีกเป็นร้อยเป็นพันชีวิต เรื่องจึงไม่ใช่แค่อนาคตนักศึกษาคนหนึ่ง แต่เป็นเรื่องประโยชน์ส่วนรวมของชาติ นักศึกษาแพทย์เก่งมาก เรียนจบในเวลาอาจจะออกไปรักษาสิว คนเก่งน้อยกว่าเรียนจบช้ากว่า อาจจะออกไปรักษาชีวิตได้
         ข้อสรุปจึงฟันธงว่า “กฎทุกกฎมีข้อยกเว้น” ถ้าเพิ่มหมอให้ประเทศนี้ได้ 1 คน แล้วมีปัญหาสภามหาวิทยาลัยจะรับผิดชอบ
         3. การได้นั่งในใจคน ถ้าเทียบพงศาวดาร สามก๊กนั้น ในเชิงบู๊ ฝีมือการรบ จูล่งเก่งกว่าเล่าปี่แต่ในเชิงบุ๋นและยุทธศาสตร์ขงเบ้งฉลาดกว่าเล่าปี่ แต่ทั้งจูล่งและขงเบ้งต่างรับใช้และสร้างผลงานยิ่งใหญ่ให้เล่าปี่ กระทั่งสิ้นเล่าปี่ไปแล้วก็ยังช่วยเล่าเสี้ยนลูกชายเล่าปี่ต่อ
         ก๊กเล่าปี่จึงมีดีที่เล่าปี่ ด้านคุณธรรมในจิตใจ อุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่ และศิลปะความเป็นผู้นำเป็นองค์ประกอบ ยิ่งกว่านั้นเพราะเล่าปี่นั่งอยู่ในใจคนนั่นเอง
         อาจารย์เขี้ยวได้เรียนรู้ว่าผู้บริหารไม่ว่าระดับใด แม่เหล็กที่จะดึงดูดคนดี คนเก่งมาได้นั้น อุดมคติต้องตรงกัน และต้องสังเกตว่าที่นั่งของ ดร.อาทิตย์น่าจะเป็นแบบเดียวกับเล่าปี่
         ดังจะเห็นได้ว่าผู้อาวุโสระดับคุณภาพและเป็นที่นับถือของวงการวิชาชีพต่างยอมรับเชิญมาเป็นคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งต่างจากมหาวิทยาลัยเอกชนจำนวนมากของไทยที่ยังคงนิยมเลือกคนที่มีความใกล้ชิดกับเจ้าของ และคณะผู้บริหารมาดำรงตำแหน่ง
         เพราะคุณภาพ และความน่าเชื่อถือของคณะผู้บริหารความก้าวหน้า และความยั่งยืนจึงเกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ดร.สุวัฒน์ ทองธนากุล