อีกครั้งกับวันแห่งความภาคภูมิใจของมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งไม่ใช่เป็นเพียงวันแห่งความปลาบปลื้มของนักศึกษาสาขาวิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ เพียงเท่านั้น แต่เป็นวันแห่งเกียรติยศของชาวรั้วฟ้า-บานเย็นอีกวัน ที่นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จำนวน 20 คน ได้รับโล่พระราชทาน ภ.ป.ร.ทองคำ รางวัลพาดหัวข่าวสร้างสรรค์ดีเด่นระดับมหาวิทยาลัย ประจำปี 2548 จากนายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ รองนายกรัฐมนตรี ที่จัดโดยสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

นางสาวนาราชา เดชมณี นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ตัวแทนกลุ่มหนังสือพิมพ์รังสิต กล่าวว่า ข่าวที่ได้รับรางวัลในครั้งนี้เป็นข่าวของมหาวิทยาลัยรังสิต จากพาดหัวที่ว่า "บิ๊กร้านเหล้าที่แท้ นศ.ม.รังสิต ตำรวจระอาโทษต่ำ ปรับเท่าไหร่ก็ไม่เข็ด" ซึ่งเบื้องหลังของข่าวนั้นแฝงไปด้วยประสบการณ์ต่างๆ มากมาย ซึ่งทำให้นักข่าวตกอยู่ในอันตรายพอสมควร เนื่องจากเป็นข่าวที่สร้างความไม่พอใจให้กับคนที่เป็นข่าว เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับร้านสถานบันเทิงบริเวณมหาวิทยาลัย ซึ่งในเนื้อข่าวมีการสัมภาษณ์ตำรวจและผู้ประกอบการสถานบันเทิง ซึ่งทำให้กลุ่มคนบางส่วนเกิดความไม่พอใจ มีการขู่จะทำร้ายกลุ่มที่เข้าไปทำข่าว แต่ในท้ายที่สุดก็สามารถยุติลงได้ สุดท้ายข่าวออกมาในมุมของความเป็นจริง นำเสนอในสิ่งที่ถูกต้อง เพราะฉะนั้นทุกฝ่ายต้องยอมรับได้

ซึ่งระหว่างที่ทำข่าวก็รู้สึกกลัว จึงได้ปรึกษากับอาจารย์ผู้สอน อาจารย์ให้คำแนะนำว่าไม่ต้องกลัว เพราะเคยมีกรณีเช่นนี้มาก่อน ซึ่งถ้าสิ่งที่เรานำเสนอมันเป็นความจริง ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว ทางกลุ่มจึงเลือกที่จะทำข่าวนี้ต่อไป โดยในการทำหนังสือพิมพ์รังสิตครั้งนี้ไม่ได้คาดหวังที่จะคว้ารางวัลอะไร ทุกอย่างที่ทำก็คือการทำให้ดีที่สุด รางวัลอาจจะเป็นกำลังใจให้เรา แต่จุดเริ่มต้นของรางวัลคือความทุ่มเท ดังนั้นเราก็ควรทุ่มเทให้ทุกอย่างโดยไม่ต้องหวังรางวัล

"ดีใจมากกับรางวัลนี้ เพราะทางทีมกองบรรณาธิการทุกคนให้ความทุ่มเทกับงานมาก รางวัลที่ได้รับจึงเป็นกำลังใจให้กับทางทีมงานต่อไป ซึ่งเวลาที่รู้สึกท้อหรือเหนื่อยกับงาน เราสามารถมองรางวัลชิ้นนี้เพื่อให้กำลังใจกับเราได้ นอกจากนี้รางวัลจะเป็นแรงจูงใจให้กับรุ่นน้องรุ่นต่อๆ ไปให้ตั้งใจผลิตหนังสือพิมพ์ให้ดีที่สุด เพื่อที่จะรักษารางวัลนี้ต่อไป" นางสาวนาราชา กล่าว

อาจารย์นิพนธ์ เจริญพจน์ หัวหน้าสาขาวิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต กล่าวถึงรางวัลในครั้งนี้ว่า ความสำเร็จในครั้งนี้ไม่ถือว่าเป็นความสำเร็จของสาขาวิชาฯ เพียงอย่างเดียว แต่ถือให้เป็นความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ของนักศึกษา เพราะในการเรียนที่มหาวิทยาลัยรังสิตนั้น จะให้นักศึกษาเขียนบทกันเอง นักศึกษาจะรู้ว่าจะทำอะไร อยากทำอะไร ฉะนั้นงานที่ออกมาและคว้ารางวัลในครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นความสำเร็จของนักศึกษาอย่างที่สุด อาจารย์ทำหน้าที่เพียงเป็นผู้ชี้แนะ ในฐานะผู้ที่มีประสบการณ์ ซึ่งก็ทำให้นักศึกษามีความภูมิใจกับตัวเองที่จะไปประกอบอาชีพทางด้านวารสารได้อย่างดี

ในส่วนอาจารย์ผู้สอน อาจารย์สมเกียรติ รุ่งเรืองวิริยะ อาจารย์ประจำสาขาวิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต กล่าวว่า เป็นเรื่องที่น่าตกใจสำหรับตัวเองที่นักศึกษาได้รับรางวัล เนื่องจากตนมองว่าการทำให้หนังสือพิมพ์ได้รางวัลนั้นไม่ใช่เรื่องยาก เนื่องจากว่าถ้าเราดูแลนักศึกษาอย่างใกล้ชิด ควบคุมทุกขั้นตอนของการทำงาน มันก็มีสูตรสำเร็จอยู่บางอย่างเหมือนกันในการที่จะทำให้หนังสือพิมพ์มีคุณภาพและทำให้กรรมการพออกพอใจ แต่คิดว่าที่ผ่านมาแนวทางของสาขาวิชาวารสารศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรังสิตทำมาตลอดก็คือ ให้นักศึกษาเป็นศูนย์กลางในการเรียนรู้ ให้นักศึกษาทำงานเองทั้งหมด แปลว่าอาจารย์กลายเป็นที่ปรึกษา คือถ้าเอาอาจารย์ไปเป็นบรรณาธิการ งานก็จะออกมามันก็จะมีกลิ่นของอาจารย์ มีประสบการณ์ของอาจารย์ มีวิธีพิจารณาของอาจารย์ วิธีพิจารณาประเด็น เนื้อหา ภาษา วิธีการนำเสนอ กราฟฟิคดีไซน์ ฯลฯ ต้องบอกว่านักศึกษารุ่นนี้เป็นนักศึกษาที่มีศักยภาพจริงๆ ส่วนที่เห็นได้ชัดก็คือ ทีมบรรณาธิการที่แข็งแกร่ง และความรักความสามัคคีกันของนักศึกษาในชั้นปี ที่พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจนด้วยความสำเร็จในครั้งนี้

ด้านนายปรีชา กุลปรีชา หนึ่งในคณะกรรมการการตัดสิน กล่าวถึงเกณฑ์การตัดสินในครั้งนี้ว่า จากหนังสือพิมพ์ทั้งหมด 8,700 กว่าฉบับ เป็นของมหาวิทยาลัยจากทั่วประเทศกว่า 700 ฉบับ ซึ่งมีที่คัดเข้ารอบมาเหลือ 5 ฉบับ จากนั้นกรรมการชุดใหญ่ก็มาพิจารณากัน ซึ่งก็มีอยู่ 2 ฉบับที่น่าสนใจ คือข่าวโรงงานบำบัดน้ำเสียที่ปัตตานี กับข่าวของมหาวิทยาลัยรังสิต และเมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว ข่าวของมหาวิทยาลัยรังสิตนั้นต่อสู้กับเพื่อนของตัวเอง ตัวการคือเพื่อนนักศึกษาที่เป็นคนทำ จึงถือว่าเป็นการทำข่าวที่มีความกล้า กล้าที่จะทำ กล้าที่จะแสดงความคิดเห็น กล้าที่จะเป็นนักหนังสือพิมพ์ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนี้ ต่อไปก็จะเป็นนักหนังสือพิมพ์ที่ดีในอนาคต กล้าโดยที่ไม่เห็นแก่ใคร ไม่เห็นแก่เพื่อน โดยที่ไม่กลัวว่ามหาวิทยาลัยจะเสียชื่อเสียง

"เมื่อมองคิดย้อนไป ข่าวที่นำเสนอออกไปนั้น จะต้องมีฝ่ายเจ้าของร้านสถานบันเทิงที่โกรธแน่ อันตรายก็ย่อมจะมีต่อตัวคนทำข่าว เป็นการเผชิญหน้าระหว่างนักศึกษากลุ่มหนึ่งกับนักศึกษาอีกกลุ่มหนึ่ง ซึ่งการกล้าทำเช่นนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เป็นเรื่องที่น่านำเอามาเป็นตัวอย่างให้กับหนังสือพิมพ์ใหญ่ด้วยซ้ำไป ซึ่งผมคิดว่าการทำข่าวในเรื่องนี้ ถือว่าสมบูรณ์กว่าข่าวที่ส่งเข้าประกวดในทุกปีที่ผ่านมาเลยทีเดียว" นายปรีชา กล่าวเสริม