คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต จัดโครงการอบรมพัฒนาบุคลิกภาพนักศึกษา ประจำปีการศึกษา 2551 พานักศึกษาชั้นปีที่ 1 ละลายพฤติกรรม สร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้อง ตลอดจนปลูกฝังรู้รักสามัคคีในหมู่คณะ ณ ฟาวน์เท่นทรี รีสอร์ท อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา

          นายศุภชัย ฉิมกล่อม (พี่โต้ง) นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ ในฐานะหัวหน้าสวัสดิการ กล่าวว่า ตนได้รับตำแหน่งหัวหน้าสวัสดิการ โดยทำหน้าที่ดูแลอุปกรณ์ต่างๆจัดทำฐานดูแลอาหารว่างและยารักษาโรคซึ่งตนได้แบ่งหน้าที่ให้กับเพื่อนและบอกให้ทุกคนในทีมเตรียมพร้อมสำหรับ
          สถานการณ์ต่างๆเสมอ เช่น ถ้ามีคนป่วยจะทำอย่างไร ถ้าน้ำดื่มหมดจะทำอย่างไรเป็นต้น กับผลงานที่ออกมาตนรู้สึกพอใจกับความสำเร็จที่ได้รับ เพราะมีทีมงานที่คอยช่วยเหลือกันทำให้รู้สึกว่าระยะเวลา 3 เดือนที่เตรียมงานมานั้นคุ้มค่าและหายเหนื่อยเลย นอกจากนี้ความเสียสละ ความตรงต่อเวลา ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ การรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น เหล่านี้เป็นสิ่งที่ตนได้รับจากการทำงานครั้งนี้และจะนำไปประยุกต์ใช้กับการดำรงชีวิตต่อไป ตนคิดว่าการพูดคุยกันและหันหน้าปรับตัวเข้าหากันเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง สุดท้ายทุกสิ่งที่เราทำก็จะได้กับตัวเรา”

          นายภควัต ภัทรอัมพุช (น้องยิม) นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส เล่าถึงความรู้สึกว่า ตนรู้สึกประทับใจและไม่ผิดหวังจริงที่ตัดสินใจเข้าร่วมค่าย 2 คืน 3 วันในครั้งนี้ เพราะทุกกิจกรรมที่รุ่นพี่และอาจารย์ร่วมกันจัดขึ้นนั้นได้ให้สิ่งมีค่ามากกับตนทำให้ได้รู้จักเพื่อนมากขึ้น ได้รู้ว่ารุ่นพี่รัก และห่วงใยรุ่นน้องมากแค่ไหน สำหรับกิจกรรมที่ตนรู้สึกประทับใจมากก็คือ พิธีเทียนและเกมเก้าอี้มรณะ ตนรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่รุ่นพี่ทุกคนต้องการจะมอบให้กับน้องๆ ถือเป็นกิจกรรมที่สร้างความรักและทำให้รู้จักความเสียสละได้จริงๆ โดยเฉพาะพี่วินัยที่มีความรักและความหวังดีให้กับน้องทุกคน แม้พี่เขาจะ มาดนิ่งแค่ไหนแต่สำหรับตนสามารถรับรู้ได้ว่าพี่เขามีความเป็นมิตรมากทีเดียว ตนอยากให้มีกิจกรรมแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ เพราะการทำกิจกรรมสามารถสร้างคนให้รักกัน สร้างความอดทน สร้างน้ำใจ และสร้างมิตรภาพที่ยาวนาน

          นางสาวพิมกาญจณ์ โพธิพิมพานนท์ (น้องมะปราง) นักศึกษาชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ กล่าวว่า หลังจากกลับมาจากค่ายตนรู้สึกรักเพื่อน รักพี่มีสายเลือดศิลปศาสตร์เต็มตัวและรู้สึกประทับใจรุ่นพี่ทุกคนมากถึงแม้การไปออกค่ายครั้งนี้บางกิจกรรมจะทำให้เสียน้ำตาแต่ก็เป็นน้ำตาแห่งความซาบซึ้งและเป็นน้ำตาแห่งความรักที่ออกมาจากข้างในจริงๆ ตนรู้สึกซาบซึ้งกับทุกๆกิจกรรม โดยเฉพาะฐานวาดรูปบนต้นไม้เป็นฐานที่น่าประทับใจมากนอกจากนี้ตนยังรู้สึกรักและเคารพรุ่นพี่มากขึ้น ก่อนไปออกค่ายตนรู้สึกว่า รุ่นพี่สำคัญด้วยหรือ แต่หลังกลับมาจากค่ายตนได้คำตอบแล้วว่าคำว่ารุ่นพี่ และรุ่นน้องคืออะไร และรุ่นพี่เสียสละมากแค่ไหน ทำให้ตนรู้สึกเคารพรักพวกพี่ๆมาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้จากค่ายครั้งนี้เป็นความคุ้มค่าที่ไม่ได้หาได้ง่ายๆ จึงอยากให้มีค่ายที่สร้างความประทับใจแบบนี้อีกในปีต่อๆไป ตนก็สนใจและอยากที่จะเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการทำกิจกรรมของคณะศิลปศาสตร์สุดท้ายตนอยากชักชวนเพื่อนๆ ทุกคนให้เข้าร่วมทำกิจกรรม และจะได้รับสิ่งดีๆกลับมาค่ะ