วิทยาวรรณกรรม
ฉบับพิมพ์ครั้งแรก 2506
พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
(ม.จ.วรรณไวทยากร วรวรรณ)
(พ.ศ. 2434 - 2519)
 
คุณูปการของนักปราชญ์สยาม พระนาม พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
แวดวงวิชาการ และราชบัณทิตยกย่องว่า ทรงมีอัจฉริยภาพทางด้านอักษรศาสตร์ นิรุกติศาสตร์ วรรณคดี
กฎหมาย และการทูตอย่างกว้างขวาง
เนื้อหาสาระของวิทยาวรรณกรรม อุดมด้วยทัศนะทางด้านวรรณคดีหลากหลายมุมมอง ประเภทของวรรณคดี ความสัมพันธ์ระหว่างวรรณคดีกับภาษาศาสตร์ รสนิยมวรรณคดี เอกภาพความงามระหว่างเนื้อหาสาระกับรูปแบบ และหน้าที่ คุณค่าของคำ ลักษณะที่เป็นวรรณศิลป์ ปรัชญาวรรณศิลป์ ภาษาที่พรรณนาถึงบทบาทหนัาที่ เป็นเครื่องมือสื่อสาร สัญลักษณ์ และความหมาย ปัญหาในการจำแนกแยกแยะ วิพากษ์วิจารณ์วรรณกรรม ซึ่งกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ได้อธิบายอย่างละเอียด แสดงให้เห็นลักษณะการเป็นผู้สนใจใฝ่รู้อย่างจริงจัง ทรงเจาะลึกถึงที่มาของคำในภาษาขอม (เขมร) ไทย บาลี สันสกฤต อังกฤษ แล้ววิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ เพื่อให้เกิดความศรัทธา ยอมรับคำที่บัญญัติขึ้นมานั้นอย่างมีเหตุผล
จุดเด่นหนังสือวิทยาวรรณกรรม คือ การนำเสนอหลักคิดในการบัญญัติศัพท์ การไขความหรืออธิบายความหมายของคำ ที่ใช้กันทั่วไป ซึ่งมีผู้อ่านโต้แย้ง หรือเขียนจดหมายถามพระองค์ เช่น คำว่า ปรัชญา การศาสนา สังคมวิทยา ภาษาศาสตร์
วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ศิลปะที่มีประโยชน์ วิจิตรศิลป์ รวมถึงการนำคำจากต่างประเทศมาใช้ในภาษาไทย พระองค์จะศึกษาเรียนรู้ความเป็นมาทางประวัติศาสตร์ หรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อให้การอธิบายศัพท์นั้น
ครอบคลุมรอบด้าน และรัดกุม จำแนกว่าเป็นลักษณะเฉพาะหรือลักษณะทั่วไป โดยคำนึงถึงหลักตรรกวิทยา และความสอดคล้องต้องกันกับการออกเสียง เหตุนี้ หนังสือวิทยาวรรณกรรม จึงเสริมคุณค่าการเรียนรู้ทางประวัติศาสตร์ควบคู่ไปด้วย จนกล่าวได้ว่าเป็นคลังปัญญาแห่งการบัญญัติศัพท์ ประวัติศาสตร์ และประวัติวรรณคดีที่สำคัญของไทยเล่มหนึ่ง
 
! back ! ! home !